Σύντομες γνωριμίες: Σταμάτης Κόκοτας

Ήμουν περίπου είκοσι χρονών όταν γνώρισα το Σταμάτη Κόκοτα. Δεν ήμουν (τότε) μέγας φαν, οπότε πέρασε κι αυτό σαν όλα τα άλλα περίεργα που μου συνέβαιναν όσο δούλευα στο μαγαζί του πατέρα μου.

Το εν λόγω μαγαζί είναι σε έναν κεντρικό πεζόδρομο της Αθήνας, μικρό, και διαχρονικά επιρρεπές στην οποιαδήποτε παλαβομάρα ή ιδιοτροπία ή γενικά σε οτιδήποτε. Σε αυτόν τον πεζόδρομο έμαθα και πώς να κάνω το ξόρκι Summon Royalty, αλλά αυτό είναι μια εντελώς άλλη ιστορία.

Ήταν λοιπόν ένα ωραίο χριστουγεννιάτικο απόγευμα στο μαγαζί. Παρόντες ο αδερφός μου, Χρόνης, ο πατέρας μου, Γιώργης, και ο τότε πωλητής μας, Μάρκος. Πήγαινε προς κλείσιμο η ώρα, και στους πάγκους είχαν αρχίσει να εμφανίζονται κάτι ρακές και κάτι φυστίκια.  Εμφανίζεται ο Κόκοτας να ανεβαίνει το δρόμο, και φυσικά μπαίνει στο μαγαζί μας. Ο πατέρας μας αρχίζει και φωνάζει «Πού είσαι ρε Σταμάταρε;», μισο ενθουσιασμένος, μισό σα να του χρώσταγε λεφτά. Ο Σταμάτης Κόκοτας περπατάει προς το μέρος του με τον αέρα του θεού του ίδιου, με φαβορίτες πιο μεγάλες κι από την καρικατούρα του, και ένα χαμόγελο που έφερε την υπογραφή Σταμάτης Κόκοτας. Χρόνης, Γιώργης, Μάρκος, ασχολήθηκαν εκ νέου με φυστίκια και ρακές, κι εγώ παρακολουθούσα τη σκηνή από έξω από το μαγαζί αποφασισμένος να δεχτώ ότι όλα αυτά είναι φυσιολογικά.

Τότε μπαίνει μια πελάτισσα στο μαγαζί. Και, τι περίεργο, κοιτάει μια βιτρίνα. Βαριόμουν υπερβολικά να ασχοληθώ και την άφησα στον πωλητή μας. Ο Μάρκος όμως, όπως και ο Χρόνης και ο πατέρας μας, ασχολούνταν με το Σταμάταρο. Ο Σταμάταρος όμως, ω του γέλιου, αποφασίζει να κάνει επιθετική πώληση στην κοπέλα, πάντα με το χαμόγελο Κόκοτας. «Ελάτε κυρία μου, τα καλύτερα έχουμε σε αυτό το μαγαζί, πείτε τι σας αρέσει και θα σας κάνουμε καλή τιμή». Η κοπέλα απάντησε με τον πιο ψύχραιμο τρόπο που μπορούσε: «Εεεεεεεεεεεεεεεεεεεε, κύριε Κόκοτα, εγώ απλά κοιτάζω, εεεεεεεεεεεεεεε, είμαι μεγάλη θαυμάστρια, εεεεεεεε, να σας πω σε λίγο;». Ο πατέρας μου διέκοψε την πώληση ρωτώντας τον Σταμάτη Κόκοτα πότε θα του φέρει τα λεφτά που του χρωστούσε. Τώρα λέει ο Κόκοτας, πάμε μαζι με το μικρό (Χρόνης, τότε εικοσιδύο περίπου) να του τα δώσω.

Φεύγουν λοιπόν με το Χρόνη, ανεβαίνουν στο παπάκι του Κόκοτα, διασχίζουν τη Μητροπόλεως ανάποδα, ο Σταμάτης κάνει puppy face στους αστυνομικούς για να μην τον γράψουν που πήγαινε ανάποδα και χωρίς κράνος, και καλπάζουν μαζί προς το ηλιοβασίλεμα.

Αν θέλετε κι άλλες σύντομες γνωριμίες, πατήστε εδώ.

Advertisements

7 thoughts on “Σύντομες γνωριμίες: Σταμάτης Κόκοτας

  1. Η τρομοκρατία νίκησε. Αυτά. (Πρέπει να χωρίσω την πραγματικότητα από την μυθοπλασία τώρα από πάνω; είναι αλήθεια τα περισσότερα όμως.)

    Θέλω όσα είπε ο Χρόνης, παρακαλώ, ε; Αύριο Χίλτον, Πάρις πότε;

  2. Johny, έλα, πες την αλήθεια ο Σταμάτης μπαίνει άνετα στο πάνθεον με τους heavy metal ήρωες. Σωστά;

    Ο τύπος έχει στη φαβορίτα τον Ian Paice, δεν είναι λίγο αυτο.

  3. Παράθεμα: Σύντομες γνωριμίες: Βασίλης Τσιβιλίκας « Τα Νέα του Βελγίου

  4. Παράθεμα: Σύντομες Γνωριμίες: Ice-T « Τα Νέα του Βελγίου

  5. Παράθεμα: 300 ποστ – μια διαδρομή | Τα Νέα του Βελγίου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s