Ο υποήρωας

Υπάρχει το μέταλ, το ροκ, το πανκ, υπάρχουν και τα μπλουζ. Με τα τελευταία μεγάλη σχέση ποτέ, να το πω, δεν είχα. Απλά καμιά φορά λίγο πριν κοιμηθώ, άμα παίξει στο shuffle κάνας John Mayall, παθαίνω πλάκα. Την άλλη μέρα το’χω ξεχάσει. Με τους Led Zeppelin έχω κόλλημα, οπότε θα έπρεπε να «το’χω» και με τα μπλουζ. Τσου. Απλά παραδέχομαι πως έχουν έναν ήχο δικό τους που κουβαλάει την υγρασία της πόλης. Διαβάζοντας διηγήματα  (Κάτι θα γίνει, θα δεις, 2010, Εκδόσεις Πόλις) του Χρήστου Οικονόμου μπορεί να αναθεωρήσω και για τα μπλουζ. Τα μπλουζ της Νίκαιας και της Δραπετσώνας. Ιστορίες καθημερινού αγώνα. Για ανθρώπους που ξύνουν τον πάτο της οικονομικής αλυσίδας και γδέρνουν τις καρδίες τους στις αιμοβόρες ακίδες του βαρελιού.

Εκεί κάτω, κοντά στον Πειραιά, το σήμερα μας που είναι «σκατά», ήρθε μερικά χρόνια πριν.

Κομβικό σημείο της δικιάς μου ανάγνωσης, σελίδα τριάντα ένα. Ψηλός, ξερακιανός και κίτρινος. Του κολλήσανε το παρατσούκλι «Μάο» από τότε που γεννήθηκε. Με αγέλαστα μαύρα μάτια. Δουλεύει σε μπιλιαρδάδικο, μαζεύει λεφτά, να πάρει πιστόλι λένε. Παραθέτω: «Τη μεγάλη του αδερφή, την Κατερίνα τη βιάσανε το καλοκαίρι πάνω στα νταμάρια στο Κατράκειο. Ήτανε καμιά δεκαριά Κορυδαλλιώτες από την πλατεία Μέμου. Από τότε δεν τη ξαναείδαμε».

Και ο Μάο τα βράδια δε κοιμάται. Παραφυλάει έξω από το σπίτι του. Μη του βιάσουν και τη μάνα και την αδερφή όπως υποσχέθηκαν. Και η γειτονιά κοιμάται ήσυχα. Φυλάει αυτός σκοπιά για εκείνους. Γίνεται στοιχειό, το πνεύμα της αλληλεγγύης που χάσανε. Λίγο λοξός, πίνει, καπνίζει και μόνο στις γάτες του μιλάει. Οσο κάνει δουλειά security στο τσάμπα είναι αγαπητός. Ο Φύλακας Προστάτης, ο υπερήρωας χωρίς τις υπερδυνάμεις. Με έναν και μόνο σκοπό: Να προστατεύσει αυτά τα λίγα που του μείνανε. Ξεχωρίζει όχι γιατί είναι ανίκητος, μα γιατί νικήθηκε -και όμως δε κρύβεται στη λήθη της αφάνειας. Ενοχλεί η αισθητή του παρουσία. Ένας πυροβολισμός ενάντια στους «κακούς» και το λαϊκό δικαστήριο-γειτονιά  θα αποφανθεί ένοχος. Ταράζει την κοινή ησυχία, την τάξη και την ασφάλεια. Από Φύλακας Προστάτης, αποδιοπομπαίος τράγος. Ένας υποήρωας αληθινός, βγαλμένος από τις σελίδες της σκληρής πραγματικότητας. Δε μιλάει πολύ, δεν έχει όνομα, μόνο παρατσούκλι. «Τι κάνεις Μάο;», «Σας γαμάω» απαντάει.

Advertisements

One thought on “Ο υποήρωας

  1. Ως προς τον χαρακτήρα ο Μαο μου θυμίζει μορφή καζατζακικού τύπου και ως προς το όνομα μου θυμίζει τον «Μαοϊκό» του Μίσσιου. Ζήτω οι υποήρωες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s